නුඹ නොව
අඳුර
නිමක් නැතැයි සිතන.
නුඹය
ආලෝකය
යටත් වීම
ප්‍රතික්ෂේප කරන.
* කවි සිතුවිල්ල John Mark Green පදපෙලක් ඇසුරිනි.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Popular Posts
-
තනමින් රැල්ල පැතිරි යන රැඟුමක්, පෙරැත්තයක්, ආශාවක්… කෙටි කලක් වැජඹෙන විලාසිතාවක්… සිහිවටනයක, පෙමාදර තිළිණයක දිළිසෙන මතුපිට ඔපය පුරා දිවෙන ... -
සැඩ හිරු මුදුනේ කරටිය දවනවා, පාමින් රැඟුමක් තාලෙට අතු රැළිදියේ අඳිනවා, පොඩි රළ පේළි ඇවිදින් ඔච්චම් කරනවා, දව දවා පෙලුවත් කඳ ඉරු දෙසටම ඇදෙන... -
දැවෙටෙමින් හද පිරිමදින රිද්මය දෙන, සුවපත් කරන පෙළමින් වෙහෙසට පත්කරන දව දවා අළු කර දමන හීන්සැරේ බැසයන සොඳුරු සිසිලස ගෙනෙන සැඟව මුලු ගැන්වෙන...
හරිම ලස්සනය.
ReplyDeleteජයවේවා
බොහෝම ස්තුතියි.
Deleteකීපවතාවක්ම ට්‍රයි කරලා ඔබේ අඩවියට එකතු වෙන්න පුලුවන් වුනේ අද, එය බොහෝම හරබරයි!
ඔබෙන් ලැබෙන මේ ප්‍රතිචාර බොහොම වටිනවා. රසවින්දනය වෙනුවෙන් හැකි හැම වෙලාවෙම නිර්මාණ කරන්න උත්සාහ කරනවා. ස්තූතිය
Deleteජයවේවා