මගේ පාමුල
මගේම සෙවනැල්ල
බොහෝ විසල්ව ඇඳලා
ඉරු බැස යනවා
සැඳෑ කල
අඳුරේ ගිල්වා
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Popular Posts
-
තනමින් රැල්ල පැතිරි යන රැඟුමක්, පෙරැත්තයක්, ආශාවක්… කෙටි කලක් වැජඹෙන විලාසිතාවක්… සිහිවටනයක, පෙමාදර තිළිණයක දිළිසෙන මතුපිට ඔපය පුරා දිවෙන ... -
සැඩ හිරු මුදුනේ කරටිය දවනවා, පාමින් රැඟුමක් තාලෙට අතු රැළිදියේ අඳිනවා, පොඩි රළ පේළි ඇවිදින් ඔච්චම් කරනවා, දව දවා පෙලුවත් කඳ ඉරු දෙසටම ඇදෙන... -
හැඩතල නවා, මෝස්තර දමා යකඩවලට හුස්ම දුන්නා, පියාපත් දුන්නා විද්වතුන්... ගුවන සිසාරා පියාසර කරනවා, යකඩ කුරුල්ලෝ... බඹරුනේ උඹට බැහැ පියාඹන්න ...
සුළුම සුළු සිද්ධියක් චමත්කාර ලෙස ලියල
ReplyDeleteබොහෝම ස්තුතියි, දවසේ සැඳෑව වගේම ජීවිතයේ සැන්දෑ කාලය ගැන සොබාදහම කියන කතාව.
Delete"දිනෙක හිරු බැස යන වෙලාවක සයුරු වෙරළක හුදකලාවෙක" ගීතය මතක් වුනා!
ReplyDeleteබොහෝම ස්තුතියි, මම ද ගොඩාක් ආස ලස්සන සින්දුව
Delete